Vorige week las ik over een wetenschappelijk onderzoek naar de grens tussen hoogsensitiviteit en autisme. Gevoelsmatig bewoog zich iets in mij. Niet omdat onderzoek geen waarde heeft, integendeel. Maar omdat het me opnieuw deed stilstaan bij waarom ik met Bonny Brain ben gestart. Ik ervaar namelijk nog steeds, soms subtiel, soms pijnlijk duidelijk, een kloof tussen de theoretische benadering van neurodivergentie en de dagelijkse, praktische realiteit van leven met adhd en autisme.
Ik herinner me een situatie in een praktijk voor autismebegeleiding. Mijn zoon en ik zaten in de wachtkamer. Het afgesproken uur verstreek. Vijf minuten. Tien minuten. Vijftien minuten. Geen communicatie. Voor veel mensen lijkt dat banaal. Voor iemand met autisme en voor een ouder die dagelijks werkt aan voorspelbaarheid, structuur en veiligheid, is dat niet zomaar een detail.
Wanneer je thuis leert dat je zegt wat je doet en doet wat je zegt, wanneer je leert dat duidelijkheid essentieel is om overprikkeling en escalatie te vermijden, dan voelt zo’n situatie niet als een klein misverstand, maar als een breuk in vertrouwen. Ik merkte dat er meer nood was aan praktische, dagelijkse consistentie tussen theorie en praktijk.
Terug naar het onderzoek. Heeft het zin om de grenzen tussen hoogsensitiviteit, adhd en autisme verder te verfijnen? Ja, absoluut. Wetenschappelijk onderzoek verruimt onze taal en ons begrip van het brein. Dat is waardevol. Maar als moeder én als vrouw met adhd stel ik mezelf een andere vraag: “Hoe vertaalt die kennis zich naar het dagelijkse functioneren, naar de keuken, de schoolagenda, de wachtkamer, het gezin?”
Neurodivergentie is zelden netjes afgebakend. In één persoon, laat staan in één gezin, lopen kenmerken van adhd, autisme en hoogsensitiviteit vaak door elkaar, en laat mij ook hoogbegaafdheid niet vergeten. De realiteit is geen diagnosehokje, maar een mengvorm.
En precies daar ligt voor mij de reden van het bestaan van Bonny Brain. Ik wil bijdragen aan praktische ondersteuning bij neurodivergentie: niet door theorie te vervangen, maar door ze tastbaar te maken met tools die helpen bij emotieregulatie, executieve functies, zelfreflectie en het dagelijks functioneren met adhd of autisme.
Bonny Brain is ontstaan vanuit de behoefte om de vertaalslag te maken van inzicht naar houvast. Ik wil het leven met neurodivergentie eenvoudiger maken, concreter, werkbaar. Met beide voeten op de grond zodat theorie en dagelijkse realiteit elkaar niet langer mislopen, maar versterken. Kom je mee?
